| تبليغات | X |
سراغ عکس های قدیمی رفته بودم و با نگاه به هرکدام خاطراتی تلخ و شیرین را مرور می کردم. همین طور که ادامه می دادم به عکس های واقعه ی دردناک کوی دانشگاه و هیجده تیر رسیدم که تأمل در این تصاویر دقت بیشتری می طلبید؛ دوباره به یاد آن روز ها افتادم و به یاد قربانی شدن جوانانی که آینده ی آن ها تباه شده بود، به یاد «حسین» که به خاطر ضربه ای که به سرش وارد شد دچار اختلالات روانی شده و نه آرزوی ادامه ی تحصیل بلکه او و خانواده اش فقط آرزوی شفا دارند، به یاد پیراهن خونی یک دوست، به یاد چشمان گریان یک مادر و ...
نوشته شده توسط همیشگی در سه شنبه هجدهم تیر 1387 | 